Ο πολύ υψηλός αριθμός θανάτων μεταξύ των χοίρων που έχουν μολυνθεί με τον ιό της αφρικανικής πανώλης των χοίρων (ΑΠΧ) σε χοίρους θα μπορούσε να σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με την πρόωρη απώλεια ανοσοκυττάρων.

Αυτό το συμπέρασμα κοινοποιήθηκε από μια ερευνητική ομάδα του Ινστιτούτου Pirbright με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο σε μια δημοσίευση στο περιοδικό Discovery Immunology.

Σε ένα δελτίο τύπου που κοινοποίησε το ινστιτούτο, οι ερευνητές εξήγησαν ότι η ταχεία εξάντληση των ανοσοκυττάρων που είναι το κλειδί για την ανίχνευση και τον έλεγχο των λοιμώξεων σε μολυσμένους χοίρους μπορεί να εξηγήσει γιατί τα εμβόλια παραμένουν ασαφή και η ασθένεια είναι σχεδόν πάντα θανατηφόρα.

Μίμηση των οδών μόλυνσης από την ΑΠΧ
Η ομάδα εξήγησε πώς η ΑΠΧ διαταράσσει γρήγορα τις ανοσολογικές αποκρίσεις κατά τα πρώτα στάδια της μόλυνσης. Η ομάδα εξέτασε την πρώιμη εξάπλωση του ιού και τη δυναμική των ανοσοκυττάρων μετά τη μόλυνση μέσω οδών που μιμούνται στενά τη φυσική έκθεση.

Στο άρθρο, η Δρ. Priscilla Tng σχολίασε: «Ο ιός ανιχνεύθηκε σε λεμφικούς ιστούς που σχετίζονται με το στόμα και την αναπνευστική οδό εντός μίας έως τριών ημερών από τη μόλυνση πριν εξαπλωθεί συστηματικά. Μέχρι να εμφανιστούν κλινικά συμπτώματα όπως πυρετός και λήθαργος, συχνά εντός μιας εβδομάδας, οι πληθυσμοί κρίσιμων ανοσοκυττάρων είχαν ήδη εξαντληθεί».

Ευρεία απώλεια ανοσοκυττάρων χοίρων
Το άρθρο συνέχισε αναφέροντας ότι οι ερευνητές παρατήρησαν εκτεταμένη απώλεια και δυσλειτουργία ανοσοκυττάρων απαραίτητων για την ανάπτυξη αποτελεσματικής άμυνας, συμπεριλαμβανομένων των Τ-κυττάρων, των δενδριτικών κυττάρων, των φυσικών κυττάρων φονέων και των μακροφάγων.

Η Δρ. Tng αναφέρθηκε λέγοντας: «Πολλά από αυτά τα κύτταρα έδειξαν σημάδια απόπτωσης ή προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, υποδηλώνοντας ότι ο ιός όχι μόνο μολύνει άμεσα τα ανοσοκύτταρα αλλά και πυροδοτεί την καταστροφή τους».

Πρώιμη απώλεια βασικών ανοσοκυττάρων
Αξιοσημείωτο είναι ότι η μελέτη έδειξε την κατάρρευση της «έμφυτης-προσαρμοστικής διεπαφής» - της συντονισμένης αλληλεπίδρασης μεταξύ των πρώιμων, μη ειδικών ανοσολογικών αποκρίσεων και της πιο μακροχρόνιας προσαρμοστικής απόκρισης. Τα κύτταρα που κανονικά συνδέουν αυτούς τους 2 βραχίονες της ανοσίας, όπως τα δενδριτικά κύτταρα και τα γ-δέλτα (γδ) Τ-κύτταρα, εξαντλήθηκαν γρήγορα ή κατέστησαν δυσλειτουργικά.

Ο Δρ Tng πρόσθεσε: «Αυτή η πρώιμη απώλεια βασικών πληθυσμών ανοσοκυττάρων βοηθά στην εξήγηση γιατί οι χοίροι που έχουν μολυνθεί με εξαιρετικά λοιμογόνο ιό ΑΠΧ σπάνια επιβιώνουν».

Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η ταχύτητα και το εύρος της ανοσολογικής διαταραχής που προκαλείται από λοιμώδη στελέχη του ιού ΑΠΧ μπορεί να είναι ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό της οξείας νόσου. Η κατανόηση του ποια ανοσοκύτταρα στοχεύονται πρώτα - και πώς αυτό ποικίλλει μεταξύ των ιικών στελεχών - θα μπορούσε να αποτελέσει το κλειδί για τον σχεδιασμό μελλοντικών εμβολίων.

Διαφορετικά απομονωμένα στελέχη ιού ΑΠΧ
Στο άρθρο, η ερευνητική ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα: «Τα ευρήματά μας υπογραμμίζουν την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης του έμφυτου-προσαρμοστικού άξονα με διαφορετικά απομονωμένα στελέχη ιού ΑΠΧ ποικίλης λοιμογόνου δράσης για να προσδιοριστεί εάν αυτή η ανοσολογική ανισορροπία είναι ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό της οξείας λοίμωξης από ιό ΑΠΧ».