Ημ/νία: 05/04/2018

Η ένταση του θηλασμού μπορεί να επηρεάσει τα διαστήματα απογαλακτισμού-οίστρου

Η ένταση του θηλασμού μπορεί να επηρεάσει τα διαστήματα απογαλακτισμού-οίστρου

Υπάρχουν πολλά πράγματα κατά τη διάρκεια της γαλουχίας που μπορούν να επηρεάσουν τα διαστήματα απογαλακτισμού- οίστρου, συμπεριλαμβανομένης της πρόσληψης τροφής, απώλειας της κατάστασης του σώματος και της εποχής. Ωστόσο, αν αυτά τα πράγματα φαίνονται να διαχειρίζονται καλά σε ένα κοπάδι και εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα, τότε μπορεί να αξίζει να εκτιμηθεί πόσα χοιρίδια και πότε πεθαίνουν κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.
Η γαλουχία είναι καλή τόσο για τα χοιρίδια όσο και για τις χοιρομητέρες. Στα χοιρίδια προσφέρεται παθητική ανοσία και κύρια πηγή τροφής καταναλώνοντας πρωτόγαλα και γάλα, ενώ αντίστοιχα οι χοιρομητέρες έχουν την ευκαιρία να αναρρώσουν προτού τους ζητηθεί να ξαναρχίσουν την αναπαραγωγική τους λειτουργία.
Το τελευταίο επιτυγχάνεται μέσω του θηλασμού των χοιριδίων. Υπάρχουν νεύρα που συνδέουν απευθείας τις θηλές με τις περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν την απελευθέρωση των γοναδοτροπινών, της LH και της FSH. Όταν αυτά τα νεύρα διεγείρονται από τα χοιρίδια, μεταδίδονται σήματα θηλασμού απευθείας στον εγκέφαλο και η έκκριση των LH και FSH διατηρούνται σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Κατά τη διάρκεια των πρώτων σταδίων της γαλουχίας αυτό είναι αποδεκτό, επειδή η ανάπτυξη των ωοθυλακίων κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου είναι χαμηλή και δεν απαιτείται πολύ LH ή FSH. Είναι επίσης καλό καθώς ο εγκέφαλος πρέπει να συνθέσει και να αποθηκεύσει αυξημένες ποσότητες LH και FSH για να υποστηρίξει την πολύ ταχεία περίοδο της ανάπτυξης των ωοθυλακίων που συμβαίνει μετά τον απογαλακτισμό.
Αν αυτό δεν συμβεί, μπορεί να εμφανιστούν καθυστερημένα διαστήματα απογαλακτισμού-οίστρου ή ακόμα και μη οίστρος. Κατά συνέπεια, η καθιέρωση αυτής της αναστολής της έκκρισης LH και FSH που προκαλείται από το θηλασμό σε πρώιμο στάδιο της γαλουχίας είναι σημαντική για μια κανονική περίοδο απογαλακτισμού -οίστρου και πιθανώς είναι ένας λόγος για τον οποίο φαίνεται να υπάρχει θετική συσχέτιση μεταξύ του αριθμού των χοιριδίων που θηλάζει η χοιρομητέρα στην έναρξη της γαλουχίας με την επακόλουθη αναπαραγωγική της απόδοση – εξού και η πρακτική του «φορτώματος χοιρομητέρων με χοιρίδια», ειδικά στις πρώτες γέννες των χοιρομητέρων.
Σε πρόσφατη μελέτη, ερευνήθηκε η σχέση του αριθμού θηλαζόντων χοιριδίων ανά εβδομάδα  και των μεταγενέστερων διαστημάτων απογαλακτισμού - οίστρου. Στο αγρόκτημα από το οποίο συλλέχθηκαν αυτά τα στοιχεία, η αντιστοίχιση χοιριδίων-χοιρομητέρων πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά κατά τις πρώτες 48 ώρες μετά τον τοκετό, εκτός εάν υπήρχε κάποια περίπτωση κατά την οποία μια χοιρομητέρα πέθανε ή σταμάτησε να παράγει γάλα, οπότε τα χοιρίδια ανατέθηκαν σε άλλες χοιρομητέρες ανάλογα με τις ανάγκες. Ως αποτέλεσμα, οι περισσότερες οι αλλαγές στο πλήθος των θηλαζόντων χοιριδίων οφειλόταν σε θανάτους χοιριδίων οφειλόμενων σε διάφορους λόγους, πχ. χαμηλή βιωσιμότητα, καταπλάκωση, κλπ. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης έδειξαν ότι στην συγκεκριμένη εκμετάλλευση η μείωση των χοιριδίων κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας της γαλουχίας μετά από την αντιστοίχιση χοιριδίων-χοιρομητέρων, είχε μια βαθιά επίδραση στην επακόλουθη οιστρογόνο δραστηριότητα των χοιρομητέρων μετά τον απογαλακτισμό. Εκείνοι που είχαν κανονικό διάστημα απογαλακτισμού-οίστρου έχασαν περίπου τρεις φορές λιγότερα χοιρίδια κατά την εβδομάδα μετά την αντιστοίχιση χοιριδίων-χοιρομητέρων και περίπου 50% λιγότερα χοιρίδια συνολικά κατά τη διάρκεια της γαλουχίας σε σύγκριση με τις χοιρομητέρες που είχαν καθυστέρηση ή αποτυχία επιστροφής στον οίστρο μετά τον απογαλακτισμό.
Ένας τρόπος για να το σκεφτεί κανείς από άποψη φυσιολογίας, είναι να το συγκρίνουμε με μια «διαρροή». Η αναστολή της γοναδοτροπίνης που προκαλείται από το θηλασμό στην ομάδα των χοιρομητέρων που είχαν χαμηλές απώλειες χοιριδίων επετεύχθη γρήγορα και παρέμεινε άθικτη. Αυτό επέτρεψε στον εγκέφαλο να συνθέσει και να αποθηκεύσει τόσο την LH όσο και την FSH πολύ αποτελεσματικά, ώστε να υπάρχουν επαρκή επίπεδα μετά τον απογαλακτισμό για να υποστηρίξουν την ταχεία περίοδο ανάπτυξης των ωοθυλακίων.
Συνεπώς, αυτή η ομάδα επέστρεψε στον οίστρο γρήγορα και αποτελεσματικά μετά τον απογαλακτισμό. Αντίθετα, στην ομάδα που γνώρισε τις μεγάλες απώλειες χοιριδίων, αυτό δεν συνέβη τόσο αποτελεσματικά ή σε ικανοποιητικό βαθμό, καθώς υπήρξε μείωση της έντασης θηλασμού. Με άλλα λόγια, η προκαλούμενη από το θηλασμό αναστολή δεν ήταν τόσο ισχυρή, ώστε είναι πιθανό ότι οι LH και FSH "διαρρέουν" από τις περιοχές αποθήκευσης στον εγκέφαλο και δεν υπήρχαν επαρκείς ποσότητες πριν από τον απογαλακτισμό. Ως αποτέλεσμα, χρειάστηκε περισσότερος χρόνος για να φθάσουν τα ωοθυλάκια πριν από την ωοθυλακιορρηξία, οπότε καθυστέρησαν τόσο ο οίστρος όσο και η ωορρηξία ή δε συνέβησαν και καθόλου.
Share this:
Πηγή:
There are many things during lactation that can affect weaning-to-estrus intervals including feed intake, loss of body condition and season. However, if these things appear to be managed well in a herd and there still are problems, then it may be worth evaluating how many and when piglets die during lactation. Lactation is good for both piglets and sows. Piglets are provided with passive immunity and their main source of nourishment by consuming colostrum and milk, respectively, and the reproductive systems of sows are given a chance to recover before being asked to resume their normal reproductive function. The latter is provided by the sucking activity of the litter. There are nerves that run directly from the nipples to the areas of the brain that control the release of the gonadotropins, LH and FSH. When these nerves are stimulated by piglets nursing signals are transmitted directly to the brain and secretion of LH and FSH are kept at very low levels. During the early stages of lactation this is fine because follicular growth during this period of time is low and doesn’t require much LH or FSH. It also is good for what happens later because the brain needs to synthesize and store increased amounts of LH and FSH in order to support the very rapid period of follicular growth that occurs after weaning. If this doesn’t happen, then delayed weaning-to-estrus intervals or even anestrus can occur. Consequently, establishment of this suckling-induced inhibition of LH and FSH secretion early in lactation is important for a normal weaning-to-estrus period and probably is one reason why there appears to be a positive correlation between the number of piglets that sows nurse at the beginning of lactation and their subsequent reproductive performance — hence, the common recommendation of “loading sows up with pigs,” especially first parity sows. In a recent study, changes in the number of pigs nursing during each week of lactation were examined in relation to subsequent weaning-to-estrus intervals. On the farm from which these data were collected cross-fostering was done exclusively during the first 48 hours after farrowing unless there was a situation in which a sow died or stopped producing milk in which case piglets were fostered onto other sows as needed. As a result, most of the changes in number of pigs nursing were due to pigs dying for various reasons, i.e. — being mashed; low viability, etc. Results from this study are shown in Table 1 and clearly indicate that, on this particular farm, the reduction of piglets during the first week of lactation after cross-fostering had a profound effect on the subsequent estrous activity of sows after weaning. Those that had a normal weaning-to-estrus interval lost about three times fewer piglets during the week after cross-fostering and about 50% fewer piglets overall during lactation compared with their counterparts that had delayed estrous activity or failed to return to estrus after weaning. One way to think about this from a physiological perspective is to compare it with a “leaky faucet.” The suckling-induced inhibition of gonadotropins in the group of sows that had low piglet losses was most likely established quickly and remained intact. This allowed the brain to synthesize and store both LH and FSH very effectively so that there were adequate levels present after weaning to support the rapid period of follicular growth. Consequently, this group returned to estrus quickly and efficiently after weaning. In contrast, in the group that experienced the high piglet losses, this didn’t happen as effectively or as efficiently since there was a reduction in suckling intensity. In other words, the suckling-induced inhibition was not as strong so it is possible that LH and FSH “leaked out” of the storage areas in the brain and adequate amounts were not present prior to weaning. As a result, it took longer for follicles to reach preovulatory size so both estrus and ovulation were delayed, if they occurred at all.