Προφανώς, η επαρκής πρόσληψη τροφής από τα χοιρίδια είναι ευπρόσδεκτη στις περισσότερες φάρμες. Η υπερκατανάλωση τροφής, ωστόσο, δεν είναι αυτό που επιθυμούν οι παραγωγοί, καθώς αυτό θα μπορούσε επίσης να έχει αντιπαραγωγικό αποτέλεσμα. Επομένως, προτιμάται μια επαρκής πρόσληψη τροφής, αλλά με μέτρο και σε ισορροπημένη ποσότητα. Πώς να το πετύχετε αυτό; Ο ειδικός στη διατροφή των χοίρων, Δρ. Francesc Molist, μοιράζεται τις απόψεις του.

Η νέα γενετική των χοιριδίων έχει αυξημένη ικανότητα πρόσληψης τροφής, η οποία μπορεί μερικές φορές να οδηγήσει σε ξαφνικές κορυφώσεις πρόσληψης. Ελλείψει υψηλών δόσεων οξειδίου του ψευδαργύρου στη διατροφή ή στο πόσιμο νερό, αυτό το ακανόνιστο πρότυπο διατροφής μπορεί να οδηγήσει σε υπερκατανάλωση τροφής. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια των πρώτων 2 εβδομάδων μετά τον απογαλακτισμό, μπορεί να προκαλέσει εντερική δυσβίωση και διάρροια.

Αργότερα, περίπου 2-3 εβδομάδες μετά τον απογαλακτισμό, μπορεί να συσχετιστεί με τον πολλαπλασιασμό του Streptococcus suis, που οδηγεί σε μηνιγγίτιδα.

Εύρεση στρατηγικών για τη ρύθμιση της πρόσληψης τροφής
Αυτή η αυξανόμενη ανησυχία υπογραμμίζει τη σημασία της εύρεσης στρατηγικών για τη ρύθμιση της πρόσληψης τροφής από τα χοιρίδια. Ο στόχος θα πρέπει να είναι η προώθηση ενός συνεπούς προτύπου πρόσληψης, αποφεύγοντας τις αιχμές στην κατανάλωση. Μια προσέγγιση διαχείρισης που χρησιμοποιείται για τη μείωση του κινδύνου μηνιγγίτιδας είναι ο περιορισμός της τροφής κατά την περίοδο υψηλού κινδύνου (2-3 εβδομάδες μετά τον απογαλακτισμό). Ωστόσο, η εφαρμογή αυτής της στρατηγικής είναι δύσκολη, ειδικά σε κελιά που φιλοξενούν 20-30 χοιρίδια. Τα μεγαλύτερα χοιρίδια τείνουν να αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στο φαγητό, γεγονός που μπορεί να αυξήσει τη μεταβλητότητα του σωματικού βάρους εντός της ομάδας.

Για να μετριαστεί αυτό το πρόβλημα, ενδέχεται να απαιτούνται επιπλέον ταψιά για να διασφαλιστεί ότι τα μικρότερα χοιρίδια έχουν ίση πρόσβαση στην τροφή. Επειδή αυτή η στρατηγική είναι δύσκολο να εφαρμοστεί με συνέπεια, θα πρέπει να διερευνηθούν εναλλακτικές λύσεις. Η κατανόηση των παραγόντων που σχετίζονται με την τροφή και μπορούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά πρόσληψης είναι ζωτικής σημασίας.

Παρουσίαση της τροφής
Η παρουσίαση της τροφής είναι ένας τέτοιος παράγοντας. Οι τροφές που προσφέρονται σε μορφή πουρέ τείνουν να καταναλώνονται πιο σταδιακά από τις τροφές σε μορφή σφαιριδίων. Ωστόσο, οι τροφές με πουρέ μπορεί να είναι σκονισμένες και πιο επιρρεπείς σε σπατάλη, καθώς τα χοιρίδια μπορεί να παίζουν με την τροφή. Εάν προτιμάται η χορήγηση σφαιριδίων, είναι σημαντικό να προσδιοριστούν τα χαρακτηριστικά των σφαιριδίων που επηρεάζουν τα πρότυπα πρόσληψης στα σύγχρονα χοιρίδια.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η σκληρότητα των σφαιριδίων μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την πρόσληψη. Η αυξημένη σκληρότητα των σφαιριδίων - που προκαλείται από την προσθήκη σακχάρων (μέσω αντιδράσεων Maillard) ή τη χρήση μικροσφαιριδίων - έχει συνδεθεί με μειωμένη πρόσληψη τροφής, αν και παραμένει ασαφές εάν οδηγεί επίσης σε πιο σταδιακή σίτιση. Ομοίως, η συμπερίληψη μεγάλων σωματιδίων ή συστατικών που αυξάνουν το ιξώδες του στομάχου, όπως ο πολτός ζαχαρότευτλων, έχει συσχετιστεί με μεγαλύτερη κατακράτηση στο στομάχι και μειωμένη πρόσληψη. Και πάλι, εάν αυτό οδηγεί σε πιο σταδιακή σίτιση παραμένει αβέβαιο.

Σημαντικές προκλήσεις για την υγεία στα χοιρίδια μετά τον απογαλακτισμό
Καθώς ο S. suis και η διάρροια συνεχίζουν να θέτουν σημαντικές προκλήσεις για την υγεία στα χοιρίδια μετά τον απογαλακτισμό, καθίσταται ολοένα και πιο σημαντικό να επαναξιολογούνται ή να αναπτύσσονται νέες στρατηγικές σίτισης που στοχεύουν στην τροποποίηση της διατροφικής συμπεριφοράς των χοιριδίων.

Αυτό θα περιλαμβάνει όχι μόνο εξελίξεις στην επεξεργασία των ζωοτροφών αλλά και την ανάπτυξη καλύτερων μεθόδων για την αξιολόγηση των χαρακτηριστικών των σφαιριδίων - πέρα από τις παραδοσιακές μετρήσεις όπως η κατανομή μεγέθους σωματιδίων και η ανθεκτικότητα των σφαιριδίων.